وبلاگ علمی نخبگان جوان ....
 
قالب وبلاگ
جعبه سیاه هواپیما
ما پس از هر فاجعه هوایی، اخباری درباره جعبه سیاه هواپیمایی که دچار سانحه شده می شنویم. جعبه سیاه، حین پرواز هواپیما هیچ نقشی ایفا نمی کند، اما یک خدمت مهم انجام می دهد. جعبه سیاه در اصل دستگاهی الکترونیکی است که پس از یک حادثه هوایی برای کشف علت آن و جلوگیری از حوادث احتمالی دیگر مورد تجزیه و تحلیل قرار می گیرد...

ا پس از هر فاجعه هوایی، اخباری درباره جعبه سیاه هواپیمایی که دچار سانحه شده می شنویم. جعبه سیاه، حین پرواز هواپیما هیچ نقشی ایفا نمی کند، اما یک خدمت مهم انجام می دهد. جعبه سیاه در اصل دستگاهی الکترونیکی است که پس از یک حادثه هوایی برای کشف علت آن و جلوگیری از حوادث احتمالی دیگر مورد تجزیه و تحلیل قرار می گیرد.

چرا هواپیما جعبه سیاه دارد؟

جعبه سیاه را می توان داخل هواپیما قرار داد و یا از آن خارج کرد. هواپیماهای مسافربری در واقع دو جعبه سیاه دارند. یکی داده های پرواز را ضبط می کند و دیگری صداهای داخل کابین خلبان را ضبط می کند.

دستگاهی که داده های پرواز را ضبط می کند (flight data-recorder)، درواقع سرعت هواپیما، جهت، ارتفاع و سایر اطلاعات مهم طول پرواز را ثبت می کند. دستگاهی که صدای کابین خلبان را ضبط می کندcockpit-voice recorder)) یک نوار کوچک دارد. این نوار به طور مداوم مانند یک دستگاه پیغام گیر کار می کند. این حلقه نوار هر نوع اطلاعات یا پیام ضبط شده را در خود نگه می دارد. به هر صورت بسته به ظرفیت نوار، می توان پیام های 30 یا 60 دقیقه آخر تا زمان سانحه را بازیابی کرد.

این دستگاه های ضبط به طور جداگانه در هواپیما قرار داده می شوند تا از آنها بهتر حفاظت شود. این دستگاه های ضبط داخل پوشش فلزی نسوز و مقاوم در برابر سقوط قرار دارند. قسمت جالب قضیه این است که با این که این دستگاه های ضبط جعبه سیاه نامیده می شوند اما درواقع رنگشان زرد روشن و بیشتر نارنجی است.

دلیل این که به جعبه سیاه، رنگ نارنجی زده می شود این است که پیدا کردن یک وسیله با رنگ روشن در میان آثار مخروبه ای که در آتش نیز سوخته اند خیلی آسان تر است. به این ترتیب با وجود نامی که به جعبه سیاه داده شده رنگ این دستگاه درواقع زرد روشن یا نارنجی است.

اصطلاح جعبه سیاه فقط درباره دستگاه های ضبط کننده داخل هواپیما به کار نمی رود. شاید خودروهای آینده نیز زمانی دارای یک جعبه سیاه شوند که در زیر صندلی یا داخل داشبورد جاسازی می شود.

دستگاهی به نام ((Underwater Locator Beacon (ULB) بر روی جعبه سیاه هواپیما نصب است که با آن مکان جعبه سیاه در دریا پیدا می شود. به این ترتیب که وقتی جعبه سیاه در آب غوطه ور می شود و با آب تماس پیدا می کند، آب یک مدار الکتریکی را می بندد و دستگاه گفته شده فعال می شود و امواج مادون صوتی منتشر می کند که به وسیله گوش انسان شنیده نمی شود ولی به سرعت به وسیله حس گرها و تجهیزات اکوستیکی تشخیص داده می شود. در نتیجه تفحص کنندگان می توانند جعبه سیاه را پیدا کنند.

بر روی جعبه های سیاه آزمایش های بسیاری انجام می گیرد. برای مثال، یک جعبه سیاه به نام L-3 FA 2100 برای آزمایش به مدت 10 ساعت در معرض آتشی با حرارت 1110 درجه سانتی گراد و نیز گرمای260 درجه سانتی گراد قرار داده شده است. این جعبه سیاه می تواند داده های پروازی مربوط به دست کم 25 ساعت را در خود حفظ کند.

چه کسی جعبه سیاه را اختراع کرد؟

جعبه سیاه اولین بار به وسیله یک دانشمند جوان استرالیایی به نام دکتر دیوید وارن اختراع شد. وی در اواسط دهه 1950 میلادی در آزمایشگاه تحقیقات حمل و نقل هوایی در ملبورن مشغول به کار بود که درگیر بررسی حادثه مربوط به سقوط مرموز اولین جت تجاری جهان شد. وی به این نتیجه رسید اگر دستگاه های ضبطی که گفته شد در هواپیما وجود داشته باشد می توان دلیل به وجود آمدن بسیاری از حوادث هوایی را پیدا کرد.

پس از سقوط غیر قابل توضیح هواپیمایی در کوئینزلند در سال 1960، استرالیا اولین کشوری شد که استفاده از جعبه سیاه را برای تمام هواپیماهای تجاری الزامی کرد.

دستگاه ضبط صدای داخل کابین خلبان

مشخص است که هدف اصلی از ضبط صداهای داخل کابین خلبان، ضبط کردن حرف هایی است که خدمه به یکدیگر می گویند و یا ضبط هر گونه سروصدایی در داخل کابین خلبان است. تفحص کنندگان با گوش دادن به گفت و گوهای ضبط شده بین خلبانان یا خدمه، درست قبل از انفجار یا بروز نقص در هواپیما می توانند به سرنخ هایی درباره حادثه دست یابند. تفحص کنندگان افرادی آموزش دیده اند که می توانند سرو صدای موتور، پیام های هشداری که داخل کابین ردوبدل می شود و یا درخواست های کمک اضطراری را شناسایی کنند و از آنها نتیجه گیری کنند.

همچنین آنها می توانند اطلاعات پروازی مهم، مانند سرعتی که هواپیما پرواز می کرده، دور موتور و گاهی اوقات موارد کوچکی که باعث حادثه شده را از سروصداهای اندک هواپیما قبل از تصادف استخراج کنند. دستگاه ضبط کننده صدای داخل کابین علاوه بر ارتباطات بین خدمه و خلبانان درباره کنترل از زمین و ارتباط با هواپیمایی دیگر نیز اطلاعاتی در اختیار تفحص کنندگان قرار می دهد. این دستگاه برای تشخیص زمان بندی حوادث هم مهم است. دستگاه ضبط کننده صدای کابین خلبان معمولاً در دم هواپیما قرار دارد.

دستگاه ضبط اطلاعات پرواز

ضبط اطلاعات پرواز به اندازه و حتی  بیش از ضبط صداهای کابین خلبان مهم است. دستگاه ضبط اطلاعات پرواز از این نظر برای تفحص کنندگان حوادث هوایی ضروری است که بسیاری از عملکردهای هواپیما از جمله مدت پرواز، ارتفاع، سرعت سفر هوایی و جهت هواپیما را ضبط می کند. مواردی که برشمرده شد تنها وظایف ابتدایی ضبط کننده ها به شمار می روند. در واقع، دستگاه های جدید ضبط اطلاعات پرواز قادرند عملکردهای بی شمار دیگر هواپیما مانند حرکت بالچه های روی بال ها، خلبان خودکار و نشانگر سوخت را نیز ثبت کنند.

به هر صورت اطلاعات ذخیره شده در دستگاه های ضبط داده های پرواز یک هواپیمای ساقط شده برای تفحص کنندگان ارزشمند است. دلیلش این است که تفحص کنندگان در جستجوی دلیل خاص سقوط هواپیما هستند و این دستگاه به کارشان می آید. داده های ذخیره شده بر روی دستگاه های ضبط پرواز به تفحص کنندگان کمک می کند یک پرواز را به شکل تصاویر ویدئویی و رایانه ای بازسازی کنند و به این ترتیب مجسم کنند هواپیما مدت کوتاهی قبل از سقوط، چگونه اداره می شده.

جعبه های سیاه هواپیما علاوه بر ایفای نقش در زمینه پیدا کردن علل حوادث هوایی به تولید کنندگان هواپیماها و دولت ها ایده هایی ارائه می کنند تا مسافرت های هوایی را تا آخرین حد ممکن امن سازند.

همان طور که فناوری پیشرفت می کند جعبه های سیاه، پیچیده تر و قابل اعتمادتر می شوند. این موضوع به تفحص کنندگان در زمینه حوادث هوایی اجازه می دهد به شکلی دقیق تر تکه های اطلاعات را کنار هم قرار دهند و مشکلی که باعث سقوط هواپیما شده را پیدا کنند.

در آینده MP3 پلیرها که مورد علاقه طرفداران موسیقی سراسر جهانند، می توانند به بخشی از نرم افزار ثبت اطلاعات پرواز تبدیل شوند. با استفاده از MP3 پلیرها دستگاه های ضبط داده ها می توانند بیش از 500 ساعت از داده های زمان پرواز را ضبط کنند.




طبقه بندی: علمی، 
[ پنجشنبه 31 اردیبهشت 1394 ] [ 09:41 ب.ظ ] [ مدیر کل ]
امروز خبر دار شدم که در تبریزیک دستفروش خودشو رو اتیش زد خیلی تاسف انگیزه خیلی .حال این خانواده رو کسی نمیفهمه .
یکی در اوج نعمت یکی در مصیبت و بدبختی و نداری . هروروز که میگذره امید به زندگی در بین این مردم کم و کم میشه . دارم به این همه نداری ملت  فکر میکنم . همه چیز داریم شدیم بیچاره بیچاره جور یه عده بی سواد باسواد رو می کشیم که معنویاتمون بره بالا. تنها کس این ملت خدا هست که شکی نیست هست . 
خدا ازتون نگذره ...نمیدونم چرا همه چیز هر سال یه جوری تکرار میشه اردبیهشت سال قبل به خاطر بی تدبیری شهرداری بتن بلوکه  واژگون شد و یک دختر درجا کشته شد .روحت شاد دستفروش عزیز.

[ پنجشنبه 3 اردیبهشت 1394 ] [ 10:09 ب.ظ ] [ مدیر کل ]
به نظر شما در وبلاگ چی ها باید نوشت ؟
[ چهارشنبه 2 اردیبهشت 1394 ] [ 08:46 ب.ظ ] [ مدیر کل ]

«والری اسپیریدونوف» جوان 30 ساله روس خود را به عنوان نخستین داوطلب عمل پیوند سر در جهان معرفی کرد.

والری اسپیریدونوف نخستین داوطلب پیوند سر در جهان

دکتر سرجیو کاناورو، عصب شناس ایتالیایی سال 2013 با انتشار مقاله‌ای، مدعی امکان انجام نخستین عمل پیوند سر شد و چند ماه قبل نیز از امکان انجام این پیوند تا سال 2017 خبر داد.

اگرچه محققان بسیاری از سراسر جهان، امکان‌پذیر بودن عمل پیوند سر را زیر سوال برده‌اند، اما به نظر می‌رسد که این پیوند چند گام به واقعیت نزدیکتر شده است. «والری اسپیریدونوف» متخصص کامپیوتر و اهل ولادیمیر روسیه خود را بعنوان نخستین داوطلب برای انجام این پیوند معرفی کرده است.

این جوان 30 ساله روس مبتلا به نوعی بیماری نادر ژنتیکی به نام بیماری تحلیل عضلانی نخاعی یا وردینگ هوفمن (Werdnig-Hoffman) است؛ در این بیماری فرد دچار تحلیل یا کاهش اندازه عضلات شده که این امر در نهایت منجر به کم شدن قدرت و تحرک ماهیچه‌ها می‌شود.

«والری اسپیریدونوف» هدف از این تصمیم را امکان تجربه داشتن یک بدن سالم پیش از مرگ عنوان کرده است.

دکتر کاناورو قصد دارد در سی و نهمین کنفرانس سالانه آکادمی جراحان مغز و اعصاب و ارتوپدی آمریکا در ماه ژوئن (خرداد ماه)، آخرین نتایج تحقیقات خود را درخصوص امکان‌ انجام عمل پیوند سر اعلام کند.

پرونده جنجالی برای پیوند سر

بر خلاف پیوند مغز که شامل برداشتن مغز یک موجود و پیوند زدن آن به بدن موجود دیگر است، در پیوند سر، کل مجموعه سر به همراه نخاع بر روی بدن جدید پیوند زده می‌شود.

از لحاظ تئوریک، یک جوان مبتلا به نارسایی پیشرفته اندام مختلف بدن، مبتلا به دیستروفی عضلانی (تحلیل تدریجی عضلات بدن)، تتراپلژیک با نقص عضو یا مجروحی که در اثر یک سانحه بیشتر بدن خود را از دست داده و شانسی برای ادامه حیات ندارد، می‌تواند کاندیدای مناسب اهدای سر به یک بیمار با بدن سالم اما دچار مشکل حاد مغزی باشد.

نمونه‌ای از عمل پیوند سر در دهه 1970 میلادی بر روی دو میمون رزوس انجام شد، اما حیوان گیرنده پیوند به دلیل ناتوانی پزشکان در پیوند زدن نخاع قدیمی و جدید چند روز پس از عمل مرد.

دکتر سرجیو کاناورو، عصب شناس ایتالیایی سال 2013 با انتشار مقاله‌ای در مجله Surgical Neurology International مدعی امکان انجام نخستین عمل پیوند سر شد.

در روش موسوم به HEAVEN، بدن گیرنده در شرایط ایست موقت قلبی قرار می‌گیرد؛ سر و نخاع دهنده و گیرنده پیوند تا 12 درجه سانتیگراد سرد شده و سرها با کمک تیغه‌های بسیار تیز از بدن دهنده و گیرنده جدا می‌شوند.

با کمک این برش بسیار دقیق، آکسون‌ها یا رشته‌های بلندی که از سلول عصبی خارج می‌شوند، سالم باقی می‌مانند. متخصصان مغز و اعصاب حدود یک ساعت فرصت خواهند داشت که سر دهنده عضو را به بدن گیرنده پیوند بزنند!

این مقاله با واکنش تند محققان از سراسر جهان مواجه شد؛ برخی این روش را مشابه فیلم «فرانکشتاین» توصیف کردند و برخی دیگر از عدم امکان پیوند نخاع اهداکننده و گیرنده سخن گفتند.

ادعای تازه درخصوص امکان پیوند سر

دکتر کاناورو مقاله دیگری در مجله Frontier of Neurology منتشر کرد که جزئیات جدیدی از امکان عمل پیوند سر را شرح می‌دهد.

امکان ادغام مغز استخوان از طریق برش با یک چاقوی فوق تیز وجود دارد؛ با استفاده از مواد همجوشی غشاء موسوم به فوسوژن (fusogen) که بین دو برش در طناب نخاع تزریق می‌شوند، امکان پیوند نخاع فراهم می‌شود.

«کاناورو» برای اثبات نظریه جدید خود، به آزمایشات انجام شده بر روی موش‌ها در دانشگاه دوسلدورف استناد می‌کند که در روش مشابه، حیوانات سلامت خود را به طور کامل بازیافته و قادر به استفاده از اندام مختلف بدن بودند؛ اما نتایج یافته‌های جدید «کاناورو» نیز مورد تأیید پزشکان نیست.

دکتر کالوم مک کلر از اعضای انجمن اخلاق زیستی اسکاتلند خاطرنشان کرد: تغییر مغز استخوان سال‌هاست که بخصوص برای بیماران مبتلا به سرطان انجام می‌شود، اما مشکل اساسی، پیوند اعصاب است که هنوز راهی برای آن پیدا نشده است.

به گفته «مک کلر»، عمل پیوند سر در دهه 1970 میلادی بر روی دو میمون رزوس در شوروی سابق، به فلج شدن و مرگ حیوان منجر شد؛ پس از پیوند، حیوان از گردن به پایین فلج شد، در حالی که قلب به پمپاژ خون ادامه می‌داد و در این شرایط عملکرد عصبی به طور کامل مختل شده بود که این مساله چالش اساسی در پیوند سر محسوب می‌شود.

بیشتر محققان تأکید می‌کنند که هنوز فناوری مورد نیاز برای پیوند نخاع توسعه نیافته و این عمل به معنای کشتن عمدی یک بیمار است؛ امکان انجام عمل پیوند سر تنها پس از موفقیت محققان در پیوند نخاع قابل بحث خواهد بود!




طبقه بندی: علمی پزشکی، 
[ جمعه 28 فروردین 1394 ] [ 10:29 ب.ظ ] [ مدیر کل ]

منجمان با کمک همگرایی گرانشی و با استفاده از تصاویری با تفکیک‌پذیری بالای آرایه میلی‌متری/زیرمیلی‌متری تلسکوپ بسیار بزرگ (VLT) آتاکاما، ساختار حلقه اینشتینحلقه‌مانندی را در فضا رصد کرده‌اند که پیش‌بینی اینشتین را به نمایش می‌گذارد.


به گزارش سرویس علمی ایسنا، این ساختار حلقه‌مانند قابل‌توجه، از هم‌ترازی تصادفی دو کهکشان دوردست به وجود آمده و نمایشی نادر و عجیب از همگرایی گرانشی آن طور که اینشتین در نظریه نسبیت عمومی خود پیش‌بینی کرده بود، به نمایش می‌گذارد.

همگرایی گرانشی زمانی رخ می‌دهد که یک کهکشان عظیم یا خوشه‌ای از کهکشان‌ها، نور منتشرشده از یک کهکشان دورتر را خمیده کرده و تصویری بسیار بزرگنمایی‌شده را شکل می‌دهند.

در این مورد عجیب، کهکشان SDP.81 و یک کهکشان مداخله‌کننده چنان به طور کامل هم‌تراز شده‌اند که نور حاصل از کهکشان دورتر، حلقه‌ای تقریبا کامل را آن گونه که از زمین مشاهده می‌شود، شکل داده است.

جرم کیهانی SDP.81 که توسط رصدخانه فضایی هرشل کشف شد، کهکشان فعال و ستاره‌زایی است که در فاصله 12 میلیارد سال نوری قرار دارد. این کهکشان توسط یک کهکشان عظیم که در فاصله چهار میلیارد سال نوری واقع شده است، همگرا می‌شود.

در نجوم، همگرایی گرانشی برای بررسی جهان‌های بسیار آغازین و بسیار دوردست استفاده می‌شود، زیرا این پدیده عملکرد بهترین تلسکوپ‌ها را تقویت می‌کند.

حلقه اینشتین


با ارائه جزئیات شگفت‌انگیز در تصاویر جدید، منجمان قادر خواهند بود اطلاعات موجود در این تصویر از شکل‌افتاده را دوباره مونتاژ کرده و ساختاری از تصویر واقعی کهکشان دوردست ارائه دهند.

محققان از برنامه‌های رایانه‌ای پیشرفته برای بازسازی دوباره ظاهر واقعی کهکشان‌های همگرا شده استفاده می‌کنند و آشکارسازی خمیدگی نور توسط همگرایی گرانشی، به دانشمندان در بررسی شکل واقعی و حرکت درونی کهکشان دوردست SDP.81 کمک خواهد کرد.
جزئیات این مطالعه در مجله Astrophysical Journal Letters منتشر شد.

 




طبقه بندی: علمی - نجومی - فضایی، 
[ جمعه 28 فروردین 1394 ] [ 10:28 ب.ظ ] [ مدیر کل ]

 از زمان اجرای مأموریت‌های سرنشین‌دار آپولو و با مطرح‌شدن بحث‌های جدی درباره ماموریت‌های فضایی بیشتر، این پرسش برای جامعه عملی مطرح است مرگ در فضاکه چنانچه فضانوردی در فضا بمیرد، با جسد وی باید چه کار کرد؟


در حال حاضر فضانوردان در هر بار، فقط شش ماه را در ایستگاه فضایی بین‌المللی (ISS) سپری می‌کنند و معاینات فشرده پزشکی را پیش از قرار گرفتن در فهرست نهایی پرواز فضایی پشت سر می‌گذرانند.

تاکنون کسی در ایستگاه بین‌المللی از دنیا نرفته و از گزارش‌های ناسا این گونه بر می‌آید که این آژانس در صورت جان‌باختن یک فضانورد در فضا، به دنبال ارائه راه چاره است. گرچه هنوز پروتکل رسمی درباره این موضوع ابلاغ نشده، اما فضانوردان تمریناتی را برای انجام اقدامات لازم در صورت از دنیارفتن یکی از همکارانشان انجام می‌دهند.

«کریس هادفیلد» در کتاب خود تحت عنوان «راهنمای یک فضانورد برای زندگی بر روی زمین»، از تمرینات نفس‌گیری موسوم به death sim که برای کمک به آماده‌کردن فضانوردان و این که در صورت مرگ یکی از همکارانشان چه کار کنند، می‌گوید. در این تمرینات، فضانوردان با نحوه واکنش نشان دادن به مرگ همکارشان آشنا می‌شوند.

ناسا طرح‌هایی را برای مأموریت‌های سرنشین‌دار به مریخ دارد و شرکت‌های خصوصی مانند مارس‌وان و اسپیس‌ایکس نیز پروژه‌هایی برای ساخت مستعمره‌های انسانی بر روی مریخ در ذهن دارند. تا تحقق‌بخشیدن به سفرهای سرنشین‌دار بر روی مریخ دهه‌هایی اندکی باقی است، اما آن‌ها حتمی به نظر می‌رسند.

بنابراین، سرانجام افرادی در فضا جانشان را از دست خواهند دارد، چه این رخداد بر روی مریخ باشد چه در سفر به سوی آن. در این میان، ساده‌ترین روش فرستادن جسد به خلا از طریق دریچه هوابند فضاپیماست. با این حال، به نظر می‌رسد یکی از قوانین بین‌المللی که بر حد و مرزهای کیهانی حکمرانی می‌کند، مانع از این کار می‌شود.

تفاهم‌نامه سازمان ملل نیز از واردکردن هر ماده اتلافی به فضا جلوگیری کرده و جسد نیز یکی از این مواد محسوب می‌شود. اجسادی که در فضا شناور می‌شوند، می‌توانند با فضاپیما یا حتی جسم شناور دیگر در سیارات بیگانه برخورد کنند و بقایای انسانی و هر باکتری و موجود زنده دیگری که در درون جسد زندگی می‌کنند، این سیارات را اشغال کنند.

همچنین، نمی‌توان جسد انسان را در طول مسافرت طولانی فضایی در فضاپیما نگه داشت، زیرا ممکن است که زندگی خدمه هم از لحاظ روانی و هم از لحاظ جسمانی به خطر بیافتد.

 

تصویری از فیلم "جاذبه"
علاوه بر این، ساخت فضاپیماها بی‌نهایت هزینه‌بر هستند و افزودن یک مقبره به هر سامانه‌ای از این دست، چندین میلیون دلار هزینه‌ می‌برد.

یکی از جالب‌ترین پیشنهادهایی که در این زمینه شده، همکاری بین شرکت کفن‌و‌دفن Promessa و ناسا است. این طرح شامل کیسه خواب تنگی است که جسد انسان در درون آن قرار می‌گیرد و سپس در معرض دماهای منجمدکننده فضای خارج قرار می‌گیرد.

جسد منجمد دوباره در داخل فضاپیما قرار می‌گیرد و در آنجا به شدت مرتعش می‌شود تا این که از هم متلاشی شود. در نتیجه، کیسه‌ای حاوی غباری خاکی از جسد انسانی بر جای می‌ماند که می‌توان آن را در خارج از فضاپیما آویزان کرد تا زمانی که فضاپیما به مقصد برسد.

با این حال، هنوز درباره این که زمانی که فردی پس از فرود بر روی مریخ بمیرد، پاسخی ارائه نشده است. طرح‌های ناسا و شرکت مارس‌وان شامل افرادی است که محصولات مورد نیاز خود را بر روی این سیاره پرورش می‌دهند. یکی از ایده‌های کنونی استفاده از جسد انسان برای استفاده به عنوان کود است، اما هنوز مشخص نیست که آیا اجساد انسانی می‌توانند برای استفاده به عنوان کود مورد استفاده قرار بگیرند یا خیر.

به گفته «پاول والپول»، اخلا‌ق‌شناس زیستی ارشد ناسا، تاکنون بر روی زمین از این ایده استفاده نشده است و جوامعی وجود دارند که به شدت به کود نیاز دارند، اما از اجساد مردگان در این راستا استفاده نمی‌کنند.

مرگ یک موضوع عمیق انسانی است، اما برای یک فضاپیمای با مأموریت طولانی‌مدت، باید با آن از دیدگاه عملی و هزینه‌ای برخورد شود.




طبقه بندی: علمی - نجومی - فضایی، 
[ چهارشنبه 26 فروردین 1394 ] [ 08:51 ق.ظ ] [ مدیر کل ]
http://www.uplooder.net/cgi-bin/dl.cgi?key=90b45a73ffdd16537405c98a427867f5


طبقه بندی: علمی . ریاضی، 
[ جمعه 21 فروردین 1394 ] [ 08:19 ب.ظ ] [ مدیر کل ]

تله‌پاتی (Telepathy) یا دورآگاهی یکی از مفاهیم فانتزی است که دستمایه‌ی داستان‌های علمی تخیلی بسیاری قرار گرفته، اما به نظر می‌رسد زمان اینکه

telepathy
شاهد برقراری ارتباط مستقیم ذهنی باشیم، فرا رسیده، چراکه آخرین یافته‌های دانشمندان نشان از این دارد که برقراری چنین ارتباطاتی ممکن است. با زومیت همراه باشید.

آخرین یافته‌ها در خصوص اینترفیس ارتباطی مغز-کامپیوتر نشان از این دارد که دانشمندان در حال دستیابی به فناوری رد و بدل کردن افکار از یک ذهن به ذهنی دیگر هستند. مقالات منتشر شده در دو سال اخیر آزمایش‌های موفقی را در خصوص انتقال اطلاعات بین دو حیوان، دو انسان و حتی بین یک انسان و موش خبر داده است. اینترفیس مغز به مغز یا Brain to Brain Interface امکان ارسال فعالیت‌های ذهنی را بصورت آنی از طریق ارتباط دو مغز میسر می‌کند.

اما به واقع دانشمندان چگونه می‌توانند چنین ارتباطاتی را برقرار کنند؟


خواندن امواج مغزی

ارتباط دو ذهن یا به بیان بهتر دو مغز به این علت ممکن شده که سلول‌های مغز هر موجود با یکدیگر در ارتباط هستند. ارتباط ذهن با ذهن از طریق یک فرآیند که تبادل سیناپتیک نام دارد، برقرار می‌شود. طی این فرآیند، سیگنال‌های شیمیایی بین سلول‌ها رد و بدل می‌شود که نتیجه‌ی آن ایجاد سیگنال‌های الکتریکی در سلولی است که با آن ارتباط برقرار می‌شد.

تبادل اطلاعات به روش سیناپتیک را باید بنیان تمام فعالیت‌های مغز انسان به شمار آورد که از جمله‌ی آن می‌توان به کنترل حافظه‌، احساسات  و ادراک اشاره کرد. با توجه به اینکه مغز شامل شبکه‌ای از سلول‌های به هم پیوسته است، از این‌رو فعالیت‌های مغز انسان، سیگنال‌های همگام شده‌ای از امواج الکتریکی را از خود منتشر می‌کند که از آن به‌عنوان امواج مغزی یاد می‌شود.

امواج مغزی ساطع شده برحسب فرآیند شناختی که در مغز انسان صورت می‌پذیرد به انواع مختلفی تقسیم می‌شوند. این امواج را می‌توان براساس فرکانس هر یک به شاخه‌های مختلفی تقسیم کرده و از آن برای شناخت ویژگی‌های پردازش‌ در مغز، یاری گرفت.

برای مثال شماری از امواج مغزی انسان در زمان خواب تولید می‌شوند و هر یک از مراحل خواب نیز امواج مخصوصی را برای خود دارند. در واقع میزان آگاهی انسان روی امواج مغزی وی در زمان خواب تاثیرگذار است.

در حال حاضر دانشمندان برای ثبت امواج مغزی از روشی با عنوان الکتروانسفالوگرافی استفاده می‌کنند. در این روش با استفاده از یک کلاه شبیه به آنچه که شناگران در زمان شنا کردن روی سر خود قرار می‌دهند، توسط فردی که باید امواج مغزی وی ثبت شود، مورد استفاده قرار می‌گیرد. روی این کلاه، الکترودهایی قرار گرفته که فعالیت‌های الکتریکی انجام شده در مغز انسان توسط آن‌ها ثبت می‌شود.

استفاده از اینترفیس‌های ارتباطی بین ماشین‌ها و مغز انسان که از امواج الکتریکی استفاده می‌کنند، پایه‌های فناوری پروتز نئورونی را بنا نهاده‌اند. پروتزهای نئورونی سیستم‌هایی هستند که در کنار سیستم عصبی انسان به‌عنوان یک ماژول خارجی یا تعبیه شده در داخل بدن انسان به انجام وظیفه می‌پردازند. اینترفیس‌ها یا پروتزهای نئورونی به‌عنوان جایگزین سیستم عصبی تخریب شده در اثر بیماری یا اختلالات جسمانی مورد استفاده قرار می‌گیرند. با استفاده از این قابلیت‌ها افراد قادرند تا کنترل بخش‌های از بدن خود را که در اثر اختلال سیستم عصبی پیش از این قادر به کنترل آن نبودند، کنترل کنند.

 

تله‌پاتی از نگاه فنی

ماهیت الکتریکی فعالیت‌های مغز انسان، امکان ارسال سیگنال و حتی دریافت سیگنال‌های الکتریکی را در اختیار دانشمندان قرار داده است. براساس یافته‌های دانشمندان می‌توان فرآیند ارسال و دریافت امواج الکتریکی را به شکل غیر مهاجم و آسیب زننده و با استفاده از تحریک مغناطیسی ناحیه‌ای از مغز یا TMS انجام داد.

با استفاده از TMS‌ می‌توان میدانی الکتریکی را روی جمجه‌ی انسان ایجاد کرد که این موضوع باعث ایجاد جریان الکتریکی در مغز می‌شود. زمانی که سیم‌پیچ‌های TMS‌روی ناحیه‌ای از مغز قرار می‌گیرند، جریان الکتریکی در مغز انسان ایجاد می‌شود. دانشمندان با استفاده از این روش فرکانس‌هایی را در رابطه به تجربه‌ی موتور سواری به افراد انتقال داده‌اند که نتیجه‌ی آن تکان‌هایی در دست، پا و حتی انگشتان دست بوده است.

در حال حاضر دانشمندان درصدد از بین بردن نویز‌های موجود در امواج مغزی هستند تا از این طریق بتوانند سیگنال‌های خاصی را برای برقراری ارتباط مصنوعی ذهنی بین حیوانات ایجاد کنند.

در یک آزمایش انسان موفق شده تا از طریق ارتباط ذهنی، کنترل دم موش را به دست بگیرد


اولین پیاده سازی از چنین سیستمی در سال ۲۰۱۳ میلادی با استفاده از دو موش انجام شد. این دو موش از طریق ارتباط مغز به مغز یا BBI با یکدیگر در ارتباط بودند تا یک وظیفه‌ی رفتاری را انجام دهند. در صورتی که موش دریافت کننده موفق می‌شد تا وظیفه‌ی مورد نظر را با موفقیت به انجام برساند، در این صورت هر دو طرف جایزه دریافت می‌کردند. یک تحقیق دیگر نشان داده که از طریق ارتباط ذهنی بین انسان و موش، انسان قادر است کنترل دم موش را به دست بگیرد.

ایجاد ارتباط بین دو مغز، میان انسان‌ها نیز امکان پذیر است، چنانکه می‌توان از طریق ترکیب دو سیستم EEG و TMS، امکان دریافت و القای امواج الکتریکی مغز را فراهم آورد. با استفاده از این سیستم دانشمندن موفق شده‌اند تا سیگنال حرکت دست را از یک فرد به فرد دیگری انتقال دهند.
انتقال افکار

در آخرین اقدام که می‌توان آن را قدم بزرگی در راستای دست یافتن به انتقال فکرها از یک ذهن به ذهن دیگر خواند، دانشمندان موفقیت بزرگی را در آزمایشی که ماه آگوست انجام شد، کسب کردند. در این آزمایش دانشمندان موفق شدند تا یک فکر را از یک انسان به دیگری انتقال دهند.

آزمایش مورد نظر با ترکیب اینترنت، EEG و TMS صورت گرفت که طی آن تیمی از محققان موفق به انتقال فکر یک انسان در هند به ذهن فرد دیگری در فرانسه شدند. دانشمندان ابتدا کلمات را به کدهای باینری تبدیل کردند و سپس با استفاده از سیستم EEG امواج مغزی را پس از ترجمه به سیستم TMS‌ که توسط یک روبات هدایت می‌شد، به مغز فردی که امواج مغزی را دریافت می‌کرد، القا کردند.

 در صورتی که ارتباطات ذهنی یا تله‌پاتی با واقعیت پیوند بخورند، در اینصورت این فناوری پتانسیل بالایی برای ایجاد تحول شگرف در روش‌های رابطه بین انسان‌ها دارد. حتی این فناوری می‌توان روش‌های ارتباط بین انسان و حیوان‌ها را نیز تحت تاثیر قرار دهد. البته در این بین نباید خطرات استفاده‌ی نامناسب از این فناوری را نیز از یاد برد.

 با استفاده از این روش ارتباطی می‌توان قابلیت‌های جدیدی ایجاد کرد  پنجره‌ی جدیدی را به تعاملات انسانی باز کرد. نظر شما در این خصوص چیست؟ آیا در چند سال آتی می‌توان شاهد استفاده از ارتباط مغزی یا تله‌پاتی بین افراد بود؟ از نظر شما چه استفاده‌هایی را می‌توان از این فناوری کرد؟

 

 




طبقه بندی: علمی، 
[ دوشنبه 17 فروردین 1394 ] [ 10:40 ب.ظ ] [ مدیر کل ]

تعدادی از نواحی جهان امروز (شنبه) شاهد کوتاه‌ترین پدیده خسوف قرن خواهند بود.

خسوف

این پدیده نجومی سه ساعت و نیمه که از ساعت 10 به وقت گرینویچ (14:30 به وقت تهران) شنبه چهارم آوریل (15 فروردین) آغاز می‌شود، در صورت صاف‌بودن آسمان در نواحی غربی آمریکا و کانادا از ابتدا تا انتها و پیش از سپیده‌دم به وقت محلی قابل مشاهده خواهد بود.

خسوف کامل همچنین در شرق استرالیا، نیوزیلند و ژاپن نیز قابل مشاهده است، اما آفریقا و اروپا در تاریکی فرو خواهند رفت.

ناسا مدت خسوف کامل یعنی لحظه‌ای که سایه زمین به طور کامل ماه را مسدود می‌کند را پنج دقیقه اعلام کرده، با این حال، رصدخانه نیروی دریایی آمریکا با استفاده از مدل متفاوتی این بازه زمانی را 12 دقیقه اعلام کرده است. در هر دو حالت، این پدیده نجومی کوتاه‌ترین خسوف سراسر قرن بیست و یکم است.

این خسوف شامل ماه خونین، یعنی ماه با ظاهر قرمز و نارنجی خواهد بود که این امر نتیجه انتشار نور خورشید از جو زمین است. این موضوع که ماه قرمز تیره، مسی، برنزی یا رنگ دیگری به نظر برسد، به عوامل زیادی از جمله میزان خاکستر آتشفشانی موجود در جو بستگی دارد.

خسوف کامل بعدی 28 سپتامبر (ششم مهرماه) سال جاری رخ می‌دهد و در سراسر آمریکا، کانادا، غرب اروپا و آفریقا قابل مشاهده خواهد بود. این خسوف کامل اندکی بیش از یک ساعت طول می‌کشد.

برخلاف کسوف (خورشیدگرفتگی) که باید از چشم در مقابل آن محافظت کرد، در خسوف فقط به آسمان صاف برای مشاهده این پدیده نجومی نیاز است. استفاده از دوربین‌های شکاری یا تلسکوپ میزان دید را افزایش می‌دهد، اما وجود این ابزار ضروری نیست.




طبقه بندی: علمی - نجومی - فضایی، 
[ دوشنبه 17 فروردین 1394 ] [ 10:40 ب.ظ ] [ مدیر کل ]

قمر تیتان زحل فاقد آب است، اما برخی دانشمندان بر این باورند که زندگی مبتنی بر متان ممکن است بتواند بر روی این جرم کیهانی وجود داشته باشد.

قمر تیتان


این جرم آسمانی یکی از کم‌ خصومت‌ترین محیط‌ها برای انسان‌ محسوب شده و دارای دریاچه‌های متان و حتی‌ آب‌وهوا است. تیتان، جو متراکمی متشکل از 95 درصد نیتروژن و پنج درصد متان دارد و فشار هوا، 1.5 برابر فشار هوا بر روی زمین است.

جو این قمر زحل غیرقابل‌تنفس است و چنانچه فردی بر روی سطح آن بایستد، به هیچ نوع لباس فضایی پرفشاری نیاز ندارد و فقط باید از یک ماسک تنفس استفاده کند.

گرانش بر روی تیتان حدود 14 درصد گرانش زمین بوده و اندکی ضعیف‌تر از گرانش ماه است و دمای سطح متوسط این جرم کیهانی 179- درجه سانتی‌گراد است.

از روی سطح تیتان، زحل یک سوم تا نصف آسمان را پوشانده است. دوره مدارگردی تیتان حول زحل مانند روز آن است بنابراین زحل در آسمان نیمکره تیتان که رو به این سیاره است، ثابت است.

 

 




طبقه بندی: علمی، 
[ دوشنبه 17 فروردین 1394 ] [ 10:39 ب.ظ ] [ مدیر کل ]
.: Weblog Themes By SibTheme :.

تعداد کل صفحات : 62 ::      1   2   3   4   5   6   7   ...  

درباره وبلاگ


آخرین مطالب
لیست آخرین مطالب
آمار سایت
بازدیدهای امروز : نفر
بازدیدهای دیروز : نفر
كل بازدیدها : نفر
بازدید این ماه : نفر
بازدید ماه قبل : نفر
تعداد نویسندگان : عدد
كل مطالب : عدد
آخرین بروز رسانی :
امکانات وب